چگونه باید با کودک زودرنج و حساس رفتار کنیم؟

برخی از کودکان روحیه حساس و زودرنجی دارند. آن‌ها نسبت به کوچکترین مسائل واکنش نشان می‌دهند. اما تاکنون به این فکر کرده‌اید که علت زودرنجی و حساسیت کودکان چیست؟ در این مقاله می‌خواهیم به بررسی علل زودرنجی و حساسیت کودکان پرداخته و بفهمیم که قرار است چگونه با کودک زودرنج و حساس رفتار کنیم.

 مشخصات کودک حساس و زود رنج

این کودکان معمولا قلبی بسیار مهربان دارند. شاید یکی از دلایل حساسیت آن‌ها عاطفی بودن بیش از اندازه آن‌ها است. حساسیت کودکان رفته رفته چالش‌هایی را برای والدین آن‌ها ایجاد می‌کند. آن‌ها سریعا نسبت به وقایع واکنش نشان داده و پرشان می‌شوند. آن‌ها مداوم گریه می‌کنند و نسبت به کوچکترین مسائل عکس العمل نشان می‌دهند. آن‌ها به سختی می‌توانند ارتباط برقرار کنند و گوشه گیر هستند. 

بعضی از آن‌ها تنها به رفتار اطرافیان حساس نیستند بلکه به بوق خودرو یا هیایوهی جمعیت نیز واکنش نشان می‌دهند. تغییرات اعم از تغییر اتاق یا جابه جایی آن‌ها در مدرسه آن‌ها را ناراحت می‌کند.

علت حساسیت کودکان چه می‌تواند باشد؟

  • تربیت نادرست والدین
  • وسواس فکری
  • تعداد فرزندان
  • تنبیه کودکان در جمع
  • تحقیر یا سرزنش کودکان
  • منفی بافی
  • تعداد فرزندان
  • تنهایی بیش از اندازه کودک
  • زیاده روی در توجه یا عدم توجه به کودک در خانواده

علت حساسیت در کودکان

چگونه کودک حساس خود را تربیت کنیم؟

تربیت کودک حساس با سایر کودکان یکسان نخواهد بود. اول از همه باید بپذیرید که کودک شما حساس است. به او به چشم یک کودک عجیب و غریب نگاه نکنید. سعی کنید نقاط مثبت کودک خود را کشف کرده و آن‌ها را تقویت کنید.

هر چیزی که باعث آشفتگی کودکتان می‌شود را شناسایی کرده و به او بیاموزید باید چگونه در زمان مواجه شدن با مشکلات رفتار کند. به او آموزش دهید که قوی باشد. او را از تجربیات جدید منع نکنید. ممکن است در این حین از رفتارهای کودک خود خسته شوید. اما این مسئله را فراموش نکنید که این کودکان به شدت افرادی مهربان و دوست داشتنی هستند و قلب بزرگی دارند.

چگونه به کودک خود بیاموزیم در زمان مواجه با مشکلات چه رفتاری داشته باشد؟

کودکان حساس زمانی که در محیط شلوغی قرار می‌گیرند ناراحت می‌شوند و این پریشانی را با رفتارهایی مانند گریه و بهانه گیری بروز می‌دهند. به کودک خود بیاموزید در هنگام مواجه شدن با این شرایط بتواند کارهای آرام بخشی انجام دهد به طور مثال به موسیقی گوش کند. این به کودک شما کمک می‌کند تا در زمان ناراحتی نیز با انجام این کارها به خود آرامش بدهد.

در مدت آموزش ممکن است خسته شوید و وسوسه شوید که قوانین راکنار بگذارید و تربیت فرزندتان را رها کنید. اما این مسئله باعث می‌شود که کودک شما پس از بزرگ شدن و وارد شدن در جامعه با مشکلاتی مواجه گردد. اگر در تربیت کودک حساس خود قوانین و حد و مرزها را رها کنید فرصت رشد و یادگیری را از کودک خود خواهید گرفت و مانع از این می‌شوید که کودک عواقب کارهای خود را بپذیرد.

چگونگی رفتار با کودک حساس

از توجه کردن به تلاش‌های کودک خود غافل نشوید

کودک شما باید به خاطر تغییر رفتار خود و انجام قوانین و مسئولیت‌هایی که از جانب او به شما واگذار می‌شود پاداش دریافت کند. برای اثرگذاری بیشتر تشویقاتتان نباید بیش از اندازه کودک خود را تشویق کنید. اگر کودکتان کاری انجام داد که تمام کودکان همان کار را به صورت عادی انجام می‌دهند، نیازی به تشویق ندارند. تشویق در این شرایط ممکن است حتی اثرات نامطلوب‌تری را بر رفتار دیگران داشته باشد. 

نتیجه در پایان تلاش کودکان مهم نیست. آنچه اهمیت دارد تلاش کودک شماست. تشویق شما می‌تواند یک جمله تعریفی باشد. مثلا به او بگویید تلاش تو با ارزش‌ترین چیز در این مساله است. اگر کودک شما حقیقتی را به شما بگوید از او تقدیر کنید.

در غیر این صورت او یاد می‌گیرد که برای فرار از مشکلات به شما دروغ بگوید. از قدیم گفته‌اند والدین سخت گیر فرزندانی دروغگو به جامعه تحویل می‌دهند. کودک در ابتدای زندگی متوجه نادرست بودن دروغ گفتن نیست. او ذهنیتی در رابطه با دروغگویی ندارد. بنابراین باید با رفتار خود و تشویق کردن او، به او اموزش دهید که دروغ نگوید.

به او یاد دهید احساسات خود را مدیریت کند

کودک باید یاد بگیرد چگونه احساساتش را مدیریت کند. کودکان حساس سریعا احساساتی می‌شوند. آن‌ها در کنترل و مدیریت احساسات ضعیف هستند. بنابراین در درجه اول باید بتوانید به آن‌ها یاد دهید چگونه با احساسات ناخوشایندی که دارند مواجه شوند. به این طریق هم کودک شما راحت احساساتش را بیان می‌کند و هم شما می‌توانید به او کمک کنید. اگر کودکتان احساس ناراحتی کند باید به او یاد دهید که با گفتن جملات آرامش بخش به خودش آرامش دهد.

چگونه به رفتار اشتباه کودک حساس خود پاسخ دهیم؟

کودک زودرنج نیز مانند سایر کودکان باید متوجه اشتباهات خود شود. درست است که او گریه می‌کند و زودرنجی‌اش ممکن است موجب ناراحتی والدینش شود اما باید به صورت منطقی به او آموزش دهید که اگر اشتباهی مرتکب شد عواقب کارش چه خواهد بود. تنبیهات باید به شکلی منظم اتفاق بیفتد. 

اگر قرار است تغییری در زندگی کودک خود ایجاد کنید سعی کنید این کار را آرام آرام انجام دهید. اگر می‌خواهید کودک خود را تنبیه کنید با مهربانی این کار را انجام دهید تا رفتار او اصلاح شود. او باید بداند که شما نمی‌خواهید شخصیتش را تغییر دهید. بلکه باید بداند شما در صدد انجام بهترین رفتارها از جانب او هستید. بنابراین بهتر می‌تواند تصمیم بگیرد و در زمان تصمیم گیری کمتر دچار تردید می‌شود.

تربیت کودک حساس

تربیت کودک حساس

1-حتی المقدور از قرار گرفتن در محیط‌های شلوغ اجتناب کنید.

2-رفتار و برخوردهای شما باید با کودک حساستان متفاوت از کودکان عادی باشد.

3-راه‌های خلاقانه برای برطرف کردن استرس و حساست در کودکان خود بیابید.

4-به او یاد دهید احساساتش را کنترل کند. 

5-به او آموزش دهید که در زمان احساسی شدن کارهایی را انجام دهد که باعث می‌شود از حساسیت او کاسته شود. 

6-اگر کودک شما دچار پریشانی شد اقداماتی را انجام دهید که حواس او را پرت کند.

7-رفتار والدین در واکنش‌های کودک بسیار مهم است. اگر آن‌ها به کودک خود پرتوقع بودن را بیاموزند و یا هر بار که احساس ناراحتی کرد هرآنچه را که می‌خواست در اختیارش قرار دهند این کودک حساس‌تر شده و یاد می‌گیرد هر زمان که چیزی خواست گریه کند. بنابراین باید قانونمند عمل کرده و اگر خواسته کودک غیر منطقی است به او جواب منفی بدهید.

نوشته های مرتبط